Witam! Mam pytanie jaka jest najlepsza metoda usunięcia nadżerki. bo moja gin uparła się na wypalankę, a szłyszałam ze jest to starodawna metoda, ze zostają blizny, potem ciezko donosić Jak przygotować się do wymrażania nadżerki ? – odpowiada Lek. Aleksandra Witkowska Wymrażanie nadżerki a uprawianie seksu – odpowiada Dr n. med. Bogdan Ostrowski Czy 9 dni po stosunku lekarz może stwierdzić ciążę? – odpowiada Lek. Aleksandra Witkowska Lek. Aleksandra Witkowska Medycyna rodzinna , Warszawa. 82 poziom zaufania. tak może być, gdyby trwały kilka dni trzeba wybrać się do ginekologa - możliwe zakażenie pochwy. redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie. Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników. Poniżej znajdziesz do nich Jeśli pozbycie się brodawek jest trudne, brodawki powodują ból (np. brodawki podeszwowe) lub szybko się namnażają (np. brodawki nitkowate), konieczne jest skonsultowanie się z dermatologiem. Rodzaj podjętego leczenia zależy od wieku i ogólnego stanu zdrowia pacjenta, jak również od rodzaju brodawki. Tak jak niektóre dziewczyny piszą, wymrażanie nadżerki może powodować problemy przy porodzie. Ja miałam to robione kilka lat temu i tuż przed pierwszym porodem dowiedziałam się, że ta blizna może być problemem (ale jak duzym, to okazałoby się przy akcji porodwej). Do wymrożenia kurzajek w domu trzeba się dobrze przygotować. W tym celu najlepiej udać się do apteki bądź zamówić odpowiedni preparat przez Internet. Istnieją bowiem takie gotowe preparaty przeznaczone do wymrażania kurzajek. Wyposażone są w praktyczne aplikatory i zawierają zróżnicowane dawki azotu, dzięki czemu można je Kriokoagulacja nadżerki, czyli wymrażanie nadżerki, to metoda lecznicza, w której wykorzystywany jest sprężony azot. Komórki wymrażane są zazwyczaj z zastosowaniem ciekłego azotu o temperaturze około -195 stopni. Nadżerka to ubytek nabłonka, który najczęściej nie wywołuje niepowodujących objawów. Witam! Mam pytanie dotyczące wymrażania nadżerki. Mój lekarz zaleca u mnie taki zabieg, ponieważ twierdzi, iż planując ciąże mogę uniknąć infekcji i krwawienia, jeśli się zdecyduję. Jakie jest pana/ pani zdanie na ten temat. Dodam ,że planuje w najbliższym Witam, 29/02 miałam wymrażaną nadżerkę, po zabiegu oprócz obfitych upławów nic niepokojącego się nie działo. Przez miesiąc (do miesiączki 16/03-która przebiegła normalnie) nie współżyłam z mężem do zbliżenia doszło 27/03. Dzisiaj 30/03 pojawiło się krwawienie/plamienie, czy to normalnie? powinnam się niepokoić? Torbiele Nabotha – przyczyny i czynniki ryzyka. Torbiele Nabotha powstają na skutek zatkania gruczołów szyjki macicy (które produkują śluz) przez narastający nabłonek. Ma to miejsce zwykle w trakcie leczenia lub gojenia się nadżerki szyjki macicy. Gruczoły Nabotha najczęściej rozpoznaje się u kobiet w wieku rozrodczym p4RrwH. Witam ponad 3 tygodnie temu byłam u Pani ginekolog i wykryła u mnie nadżerkę oczywiście cytologia i badanie na bakterie zostały zrobione wyniki dostałam , oprócz nadżerki nic złego nie ma. Pani Dr zaproponowała mi wymrożenie i po okresie gdy już się skończy mam się pojawić żeby wykonać zabieg. Ale wczoraj wybrałam się jeszcze do innego ginekologa żeby potwierdził czy rzeczywiście jest nadżerka , i czy również proponuje wymrożenie. Dostałam jednak inna odpowiedz co chodzi o leczenie zaproponował mi tabletki o nazwie GYNO FEMIDAZOL (dopochwowe) po okresie 15 dni branie bez dnia przerwy a następnie tabletka 2 dni przerwy znowu tabletka i tak do połowy grudnia. Niewiem teraz co mam zrobić czy mam brać te tabletki GYNO FEMIDAZOL czy iść na zabieg wymrażania. Proszę pomóżcie doradżcie mi co mam zrobić jeszcze dopowiem że nie rodziłam. Pozdrawiam Magda 2011-09-28, 13:00kelly018 ~ Tutaj metody obie tak naprawdę są możliwe i skuteczne - po prostu lekarze stosują inne sposoby i jest to powszechne. Najlepiej sama wybierz, czy chcesz zaprzątać sobie głowę tabletkami, ale za to leczyć się *nieinwazyjnie*, czy po prostu raz a dobrze usunąć nadżerkę przez wymrożenie. Do Ciebie należy decyzja. 2011-09-28, 14:29markl ~ Dziękuje za odpowiedz Mam pewne obawy co chodzi o zabieg wymrażania dużo się naczytałam o wymrażaniu że mogą być problemy przy rodzeniu , wystąpić jakieś komplikacje. Tego się chyba najbardziej obawiam. Nie wiem nie potrafię się zdecydować. Proszę piszcie. 2011-09-28, 16:26kelly018 Wymrażanie, czyli krioterapia jest bezpieczną metodą. Naprawdę wiele kobiet korzystna z wymrażania przy usuwaniu nadżerki, tutaj powikłania mogą zdarzyć się oczywiście, ale należą do rzadkości, ja myślę, że nie ma powodów do obaw o poród i prokreację. 2011-09-28, 16:40markl Jeżeli zdecyduje się na wymrożenie i naprzykład wystąpi jeszcze raz nadżerka jak by wyglądało leczenie ? 2011-09-29, 08:47kelly018 Jeśli po wymrożeniu pojawi się kolejna nadżerka (nie jest to wykluczone) postępowaniem znów może być jej ponowne wymrożenie albo inne metody, które też są powszechnie stosowane, np. elektrokoagulacja, czy stosowanie kwasu. 2011-09-29, 12:15markl Witam Jestem 3 dni po wymrożeniu samopoczucie dobre zemdlałam po zabiegu pewnie ze strachu , a do końca dnia bolał brzuch jak bym miała jest już dobrze jedynie przy chodzeniu może troszke boli brzuch ,ale tak to jestem zadowolona. Upławy są małe oby tak do końca miesiąca. 2011-10-06, 12:29kelly018 A czy podczas zabiegu odczuwałaś ból? 2011-10-06, 12:36~julka4 Ogólnie podczas zabiegu ból nie powinien występować, ale z tym to bywa różnie. Pacjentki często skarżą się na uczucie dyskomfortu. 2011-10-06, 14:20markl Witam Mnie bolało :( w czasie zabiegu każda dziewczyna inaczej reaguje więc nie ma co panikować. 2011-10-20, 06:56kelly018 Na podobny temat Witam, mój lekarz ginekolog stwierdził grzybicę pochwy i zalecił lek jak w temacie. Po pierwszym zaaplikowaniu leku (tabletki dopochwowe) obudziło mnie w środku nocy potworne pieczenie i swędzenie. Nie jestem pewna, czy powinnam kontynuować leczenie (mające trwać 15 dni). Aż boję się kolejnej Pieczenie i swędzenie w pochwie po Gyno-Femidazol DAGA Witam dzis byłam u ginekologa na nfz lekarz stwierdzil nadżerkę. Zaproponował zabieg laserem prywatnie w cenie 500 zł. czy ten zabieg to to samo co wypalanie? czy nfz nie obejumuje tego zabiegu lub Wypalanie z wymrażanie nadżerki ~Ola1989 Kilka tygodni temu wycięto mi znamię z ramienia. Zabieg był przeprowadzony płytko i z niewielkim marginesem. Czy usunięcie w ten sposób takiej zmiany było prawidłowe? Boję się, że przez to może z tego wytworzyć się nowotwór. Słyszałam też o wymrażaniu ciekłym azotem takich znamion, czy to Wymrażanie znamion ciekłym azotem ~Magdoza Witajcie, aplikuje sobie raz na miesiąc globulki gyno-lact wszystko do tej pory było ok, po zaaplikowaniu wczoraj dzisiaj mam świąd. Moje pytanie brzmi, czy któraś z Was stosowała te tabletki i czy były podobne Swędzenie po globulkacj Gyno-lact ~olkaaa Witam, Jestem młodym farmaceutą po studiach. Pytanie dotyczyć będzie bliskiej mi osoby w wieku 22 lata oczywiście płci pięknej. Ze względu na przebyte zapalenie dróg moczowych, a w następstwie zapaleniu nerek Pani ginekolog przepisała (na otarcie zewnętrzne, mechaniczne skóry w okolicach Provag, Triderm, Clotrimazol i Gyno Pevaryl po zapaleniu dróg moczowych ~assgosc Czy można zastosować zwykłe tabletki antykoncepcyjne (Cilest, Microgynon) w większej ilości pigułek jako tabletki wczesnoporonne? Czy jeżeli będę podejrzewała ciążę to wzięcie dużej ilości tabletek antykoncepcyjnych będzie Tabletki antykoncepcyjne w większej ilości jako tabletki wczesnoporonne ~Sanna Witam, od ponad miesiąca stosuję tabletki Naraya Plus. Chciałbym zacząć brać tabletki Skrzyp Max. Słyszałam, że stosowanie niektórych leków z tabletkami antykoncepcyjnymi obniża ich skuteczność, lub sprawiają, że tabletki nie działają. Stąd moje pytanie, czy stosując Naraya Plus razem ze Skrzyp Tabletki antykoncepcyjne a inne tabletki alinowog Czy przy stosowaniu tabletek antykoncepcyjnych można również stosować tabletki na cellulitis? Czy nie osłabią one skuteczność Tabletki antykoncepcyjne a tabletki na cellulitis kasia32218 Nadżerka szyjki macicy (ektopia) – przyczyny, objawy, metody leczenia Termin „nadżerka szyjki macicy" oznacza ubytek błony śluzowej. Często jest on nieprawidłowo stosowany na określenie ektopii, która jest zupełnie innym schorzeniem. Rzekoma nadżerka szyjki macicy (tak brzmi inna nazwa ektopii) to zastępowanie nabłonka płaskiego fizjologicznie pokrywającego tarczę szyjki macicy, nabłonkiem gruczołowym. Zazwyczaj nie daje ona żadnych objawów, a kobieta dowiaduje się o jej istnieniu podczas rutynowego badania ginekologicznego. Kiedy ektopia wymaga szerszej diagnostyki i leczenia? Jakie metody usunięcia „nadżerki" szyjki macicy stosuje się najczęściej? Czym jest nadżerka szyjki macicy, a czym ektopia? W prawidłowych warunkach na tarczy szyjki macicy, a zatem w jej części pochwowej, w okolicy ujścia zewnętrznego, występuje nabłonek wielowarstwowy płaski, zwykle o jasnoróżowej barwie. Wszystkie obszary o barwie żywoczerwonej nazwane są erytroplakią i mogą być spowodowane różnymi przyczynami. Jedną z nich jest ektopia. Schorzenie ma charakter łagodny i zwykle dotyczy kobiet w wieku rozrodczym przyjmujących dwuskładnikową antykoncepcję hormonalną, jak również ciężarnych – jest związane z rosnącym poziomem estrogenów. W ektopii dochodzi do przemieszczenia się nabłonka gruczołowego z kanału szyjki macicy, gdzie występuje prawidłowo, do tarczy szyjki macicy. Jak wygląda nadżerka szyjki macicy? Ektopia (nadżerka rzekoma) jest zwykle obszarem o czerwonej barwie, występuje u ok. 30% zgłaszających się na wizyty ginekologiczne kobiet. Bardzo często ektopia jest błędnie nazywana, zarówno przez lekarzy jak i pacjentki, nadżerką szyjki macicy. Tymczasem nadżerka prawdziwa jest ubytkiem powierzchownie występującego nabłonka, a jej przyczyną mogą być toczące się zmiany zapalne oraz urazy. Pamiętajmy, że ektopia nie jest wczesnym stadium czy objawem rozwijającego się nowotworu złośliwego. Zazwyczaj ektopia szyjki macicy pozostaje bezobjawowa i jest wykrywana przypadkowo podczas kontrolnych wizyt ginekologicznych, a pacjentka nie ma pojęcia o jej istnieniu. Czasami zdarza się jednak, że ektopia powoduje pewne dolegliwości, jednak nie są one charakterystyczne i mogą być początkowo wiązane przez kobietę z innymi schorzeniami. Wśród możliwych objawów „nadżerki” szyjki macicy wyróżniamy zwiększoną wydzielinę z dróg rodnych, upławy (najczęściej) oraz krwawienia samoistne (bez uchwytnej przyczyny) i po stosunku. Zdarza się również, że ektopia przyczynia się do częstszych infekcji w obrębie dróg rodnych i wówczas objawy obu schorzeń mogą się nakładać. Polecane dla Ciebie wyrób medyczny, globulki, pieczenie, podrażnienie, suchość, świąd zł wyrób medyczny, żel, pieczenie, podrażnienie, suchość, świąd zł chusteczki, nadwrażliwość, produkt naturalny zł tabletka, niedobór witamin zł „Nadżerka” szyjki macicy – rozpoznanie Rozpoznanie ektopii (rzekomej nadżerki szyjki macicy) rozpoczyna się od przeprowadzenia badania ginekologicznego. Wówczas za pomocą odpowiednio dobranego wziernika lekarz może uwidocznić czerwoną „plamkę” na tarczy szyjki macicy, która może okazać się właśnie ektopią. Jednak, ponieważ zmiana powinna być różnicowana także z innymi schorzeniami, w tym z „prawdziwą” nadżerką czy zmianami nowotworowymi, dalsze postępowanie wymaga przeprowadzenia badań diagnostycznych, które umożliwią postawienie ostatecznego rozpoznania. Jednym z dwóch obowiązkowych badań w diagnostyce ektopii jest cytologia szyjki macicy. Badanie cytologiczne pozwala na wykrycie stanów przedrakowych i komórek nowotworowych, a także zmian, których podłoże często stanowi przewlekły stan zapalny. Kolejnym krokiem jest przeprowadzenie kolposkopii, podczas której ginekolog za pomocą specjalnego mikroskopu ogląda zmienione obszary, które wcześniej zostały wybarwione specjalnie do tego przygotowanymi barwnikami. Badanie kolposkopowe nie jest bolesne. „Nadżerka” szyjki macicy – metody leczenia Jeżeli ektopia pozostaje bezobjawowa, to zgodnie z najnowszymi wytycznymi nie zachodzi konieczność podejmowania dalszych działań i jej leczenia. W przypadku nieprawidłowej cytologii czy niepokojących objawów, takich jak krwawienia, początkowo wdraża się leczenie wyciszające stan zapalny (zazwyczaj w postaci globulek dopochwowych), a następnie, jeśli okaże się ono nieskuteczne, stosuje się leczenie zabiegowe. W przypadku ektopii bezobjawowej nie zaleca się leczenia zabiegowego, bowiem może ono prowadzić do tworzenia się twardych blizn na szyjce macicy, jest to szczególnie częste w przypadku elektrokoagulacji. Czasami, jeśli np. zmiany są rozległe i dotyczą starszych pacjentek, wskazane może okazać się leczenie chirurgiczne, polegające na wycięciu fragmentu szyjki macicy. Zdarza się również, że ektopia wycofuje się samoistnie i nie jest konieczne dalsze postępowanie. Pamiętajmy, że przed leczeniem zabiegowym „nadżerki” szyjki macicy konieczne jest wyleczenie stanu zapalnego i zgłoszenie się do zabiegu z aktualną cytologią. Elektrokoagulacja i elektrokonizacja Są to metody elektrochirurgicznego usuwania nadżerek szyjki macicy w których za pomocą prądu o niskim natężeniu „wypala się” zmiany miejscowe (elektrokoagulacja) lub rozległe (elektrokonizacja), gdzie zachodzi potrzeba pobrania większej ilości tkanek do badania histopatologicznego. Elektrokonizację można wykonać w warunkach ambulatoryjnych i nie jest do tego konieczny pobyt w szpitalu. Pamiętajmy, że bezwzględnym przeciwskazaniem do wykonania zabiegu jest występowanie stanu zapalnego w obrębie dróg rodnych. Najlepszym momentem na wykonanie elektrokonizacji jest okres tuż po zakończonym krwawieniu miesiączkowym. Zabieg jest przeprowadzany w znieczuleniu miejscowym i może powodować jedynie niewielki dyskomfort. W przypadku obaw o dolegliwości bólowe, przez zabiegiem można przyjąć dawkę leku przeciwbólowego, o ile nie występują do niego przeciwskazania. Na zabieg zgłaszamy się na czczo. Po zabiegu powinno się powstrzymać od współżycia przynajmniej do następnego cyklu, a w trakcie najbliższej miesiączki wskazane jest zrezygnowanie z tamponów. Krioterapia Zabieg polega na lokalnym wymrożeniu tkanki za pomocą rozprężającego się ciekłego azotu. Minusem tego rodzaju postępowania jest brak możliwości pobrania tkanek do badania histopatologicznego. Zabieg powinien być wykonany zaraz po zakończonej miesiączce, aby zagwarantować jak najdłuższy czas możliwości gojenia bez towarzyszącego krwawienia. Wymrażanie nadżerki to bezbolesna i bezkrwawa metoda usuwania ektopii. Fotokoagulacja Kolejną metodą leczenia ektopii jest laseroterapia, inaczej nazywana fotokoagulacją. Polega ona na skierowaniu wiązki lasera na zmienione chorobowo miejsce. Takie postępowanie nie wymaga szczególnego okresu rekonwalescencji, nie powoduje dolegliwości bólowych ani nadmiernego krwawienia. „Nadżerka” szyjki macicy w ciąży Ektopia w trakcie trwania ciąży jest dość częstym zjawiskiem z związku ze zmieniającymi się poziomami hormonów. Dość często występujące wówczas krwawienie może być powodem do niepokoju wśród pacjentek. W większości metod leczenia ektopii, ciąża jest przeciwskazaniem do ich wdrożenia. Nierzadko zdarza się również, że ektopia ustępuje samoistnie w ciągu 3 do 6 miesięcy po porodzie. Twoje sugestie Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym. Zgłoś uwagi Polecane artykuły Zawroty głowy – przyczyny, objawy, leczenie Zawroty głowy mogą być spowodowane na przykład zbyt gwałtowną zmianą pozycji czy odwróceniem głowy i wówczas są zjawiskiem fizjologicznym. Czasem jednak mogą być wynikiem poważniejszych dolegliwości. Jakich? Czkawka – przyczyny i leczenie Czkawka (łac. singultus) w większości przypadków bywa zjawiskiem całkowicie fizjologicznym oraz powszechnym. Jednakże uporczywa czkawka, która utrudnia funkcjonowanie, może być objawem chorób układu trawiennego i nerwowego. Z tego względu, mimo pozornie błahego charakteru, nie należy jej lekceważyć, a przy występowaniu innych niepokojących objawów koniecznie należy skonsultować się ze specjalistą. Czym jest czkawka? Co może oznaczać? Jak się jej pozbyć? Odpowiadamy w poniższym artykule. Kolka wątrobowa – przyczyny, objawy, leczenie i domowe sposoby na atak kolki żółciowej Kolka wątrobowa (żółciowa) objawia się jako silny i nagły ból pod prawym łukiem żebrowym, który może trwać nawet kilka godzin. Wynika z zaburzonej pracy pęcherzyka żółciowego. Kto najbardziej jest narażony na kolkę wątrobową i w jaki sposób można złagodzić ból, który jej towarzyszy? Paranoja indukowana (Folie a deux) – na czym polega zaburzenie psychiczne znane z filmu „Joker 2”? Wszystko wskazuje na to, że fabuła powstającego filmu „Joker 2" zbudowana zostanie wokół zaburzenia zwanego paranoją indukowaną (folie a deux). Znajomość objawów i charakterystyki tej przypadłości pozwala przewidzieć, o czym będzie opowiadała kontynuacja kinowego przeboju z 2019 roku. Pęknięty ząb – co robić, jak się leczy? Do najczęstszych przyczyn pęknięć zębów należą wady zgryzu, bruksizm, nagryzienie twardego przedmiotu. Uraz pojawia się także jako powikłanie leczenia kanałowego. Pęknięcie może dotyczyć korony zęba, ale też korzenia. Najczęstsze jest to pęknięcie poprzeczne (wzdłuż). Terapia polegW innych sytuacjach konieczne może być leczenie kanałowe czy nawet usunięcie zęba Ból po prawej stronie brzucha – co może oznaczać? Ból brzucha po prawej stronie to objaw wielu dolegliwości, które mogą dotyczyć zarówno dzieci, jak i dorosłych. W zależności od jego lokalizacji i typu będzie świadczył o różnych problemach. Co może powodować ból po prawej stronie brzucha? Hipertermia (przegrzanie) organizmu – objawy, przyczyny, pierwsza pomoc Fala upałów przetaczająca się nad krajem sprzyja wystąpieniu hipertermii. Do przegrzania organizmu dochodzi na skutek zaburzenia mechanizmów termoregulacji i niemożności oddania wytworzonego przez organizm ciepła. Szczególnie narażone na jego wystąpienie są noworodki i osoby starsze. Jak rozpoznać hipertermię? I jak wygląda pierwsza pomoc w przypadku podejrzenia udaru cieplnego? Nadżerka to po prostu ubytek tkanki nabłonkowej, która występuje w pochwowej części szyjki macicy. Wygląda jak plamka o czerwonym kolorze i przypomina otarcie o nierównej powierzchni. Schorzenie to występuje najczęściej u kobiet między 25. a 35. rokiem życia, zwłaszcza u tych, które wcześnie rozpoczęły współżycie płciowe albo często zmieniają partnerów seksualnych. Nadżerkę wywołują różnorakie infekcje bakteryjne, wirusowe i grzybicze. Na jej pojawienie się ma wpływ także stosowanie tamponów, porody oraz zaburzona gospodarka hormonalna. Spis TreściPrzyczyny powstawania nadżerkiNadżerka: stan przedrakowy?Jak wykryć nadżerkę?Rodzaje nadżerek. Która jest groźna?Metody leczenia nadżerkiDo czego może doprowadzić nieleczona nadżerka?Nadżerka w ciążyNadżerka a seksCzy wypalanie nadżerki jest niebezpieczne?Po co robić badanie cytologiczne?Nadżerka i inne stany chorobowe narządów płciowych Nadżerkę wykrywa się podczas standardowego badania ginekologicznego. Jeśli lekarz stwierdzi jej obecność,powinien zlecić badanie cytologiczne, które dokładniej określi rodzaj zmian chorobowych, jakie zaszły w szyjce macicy i pomoże podjąć odpowiednie leczenie. Współcześnie pojęciem stanów przedrakowych szyjki macicy, określa się między innymi nadżerkę, która jest w pewnej części pokryta nabłonkiem. Warto jednak wskazać, że ewentualna diagnoza musi zostać postawiona w oparciu o wykonane badania histologiczne. Jest to istotne, gdyż samo badanie nadżerki w gabinecie ginekologicznym nie wskaże na ewentualny proces nowotworowy. Nie bez znaczenia są też badania cytologiczne. Przyczyny powstawania nadżerki Nadżerka to najczęściej diagnozowana chorobowa zmiana części pochwowej szyjki macicy, występująca u ok. 25 proc. kobiet. Sama w sobie nie jest niebezpieczna, ale – jak większość schorzeń – gdy jest nieleczona i zaniedbana, może wywołać poważne komplikacje zdrowotne i doprowadzić nawet do raka szyjki macicy. Nadżerka to ubytek tkanki nabłonkowej otaczającej ujście zewnętrznej części szyjki macicy, który prowadzi do odsłonięcia tkanki łącznej. Najczęstsze przyczyny jej pojawienia się to: nieprawidłowa higiena miejsc intymnych; nieleczone lub nawracające stany zapalne pochwy; uszkodzenia mechaniczne, powstałe wskutek używania tamponów higienicznych w trakcie krwawienia menstruacyjnego, podczas stosunku płciowego lub porodu; przemiany hormonalne; infekcje wirusowe. Które kobiety są najbardziej zagrożone nadżerką? Nadżerka jest najczęściej wykrywana u kobiet między 25. a 35. rokiem życia, które są aktywne seksualnie. Im wcześniej kobieta rozpoczęła współżycie płciowe, tym większe jest ryzyko wystąpienia nadżerki. Zwiększa je też duża aktywność seksualna i wysoka liczba partnerów. Ubytek nabłonka w szyjce macicy może powstać również wskutek różnorakich infekcji grzybiczych, wirusowych i bakteryjnych, zakażenia chlamydiami oraz rzęsistkiem. W takich przypadkach czasami wystarczy wyleczyć je środkami farmakologicznymi, by nadżerka zniknęła samoistnie. Przypuszcza się, że ma na nią również wpływ stosowanie tamponów czy wprowadzanie do pochwy innych ciał obcych, np. wibratorów. Częściej występuje też u kobiet, które mają za sobą kilka porodów lub/i poronień, bardzo często wiążących się z mechanicznymi urazami i uszkodzeniami szyjki macicy. Niestety, nadżerka ma czasem podłoże genetyczne i jest wykrywana u młodych, zdrowych dziewcząt, które nie podjęły jeszcze współżycia płciowego. Wywołują ją również różnego rodzaju zaburzenia hormonalne. Pamiętaj, że rodzaj nadżerki i przyczynę jej powstania może określić tylko lekarz. Nie powinnaś sama decydować o rezygnacji z leczenia, nawet jeśli wydaje ci się, że twoje schorzenie jest niegroźne. Nadżerka: stan przedrakowy? Zbyt późno zdiagnozowana i poddana leczeniu nadżerka szyjki macicy może przejść w stan przedrakowy, który w efekcie może stanowić zagrożenie dla życia kobiety. Stan przedrakowy nie jest wprawdzie jeszcze chorobą nowotworową, niemniej u jego podłoża może w każdej chwili rozwinąć się rak. Podczas badania histologicznego stwierdza się czynniki początkowego procesu karcynogenezy. Rodzaje stanów przedrakowych: rzeczywiste stany przedrakowe to rogowacenie przerostowe a także dysplazja małego, średniego i dużego stopnia; nierzeczywiste stany przedrakowe to przede wszystkim nieleczone nadżerki, zmiany zapalne szyjki, polipy szyjkowe. Objawy stanów przedrakowych Zdarza się, że stany przedrakowe nie dają widocznych i dokuczliwych objawów, stąd bardzo często są przeoczone lub bagatelizowane. Najczęściej rozwijają się pod postacią nadżerki szyjki macicy. Trzeba jednak pamiętać, że niektóre postacie raka szyjki, szczególnie te rozwijające się w jej wnętrzu nie dają w ogóle żadnych objawów i są niewidoczne. Typowe objawy nadżerki zakwalifikowanej jako stan przedrakowy: charakterystyczne upławy; bóle w okolicy podbrzusza, promieniujące do okolicy krzyżowo-lędźwiowej lub o charakterze rwy kulszowej. Najczęściej są sygnałem o szerzeniu się nacieków nowotworowych; bardzo silne krwawienia z dróg rodnych, które najczęściej są już objawem procesu inwazyjnego; bardzo silny zapach oddzielających się tkanek – ma miejsce przy rozpadzie martwiczym mas nowotworowych. Rogowacenie i dysplazja Rogowacenie przerostowe to przejście nabłonka wielowarstwowego płaskiego nie rogowaciejącego w rogowaciejący. W efekcie tego procesu może się rozwinąć dysplazja szyjki macicy. Dysplazja dla potrzeb diagnostycznych określana jest trzystopniową skalą, od małego, poprzez średni, aż po duży stopień, gdzie dysplazja jest już w zasadzie rakiem przedinwazyjnym. Zmiany od pierwszego do trzeciego stopnia następują najczęściej w okresie od 3 do 7 lat. Przeważnie dysplazja rozwija się w okolicy ujścia zewnętrznego szyjki macicy, gdzie nabłonek walcowaty kanału szyjki ulega przemianie w nabłonek wielowarstwowy płaski. Jak wykryć nadżerkę? Ze względu na miejsce występowania nadżerek nie jesteśmy w stanie stwierdzić bez pomocy lekarza, czy ją mamy. Wykrycie zmian w szyjce macicy jest możliwe tylko podczas badania ginekologicznego. Badanie ginekologiczne Nadżerka powstaje w obrębie pochwowej części szyjki macicy. Najczęściej zauważa ją ginekolog w trakcie rutynowego badania, polegającego na oględzinach ścian pochwy przy pomocy wziernika. Jest widoczna jako mała plamka o intensywnym czerwonym zabarwieniu. Często towarzyszą jej stany zapalne, a w skrajnych przypadkach nawet zmiany nowotworowe. Dlatego lekarz powinien zlecić przeprowadzenie bardziej szczegółowych badań. Cytologia Badanie cytologiczne polega na pobraniu z szyjki macicy materiału do badania przy pomocy specjalnej szczoteczki i umieszczeniu go na szkiełku laboratoryjnym. Próbkę następnie przekazuje się do analizy. Cytologia wykrywa wszelkiego rodzaju stany zapalne, pozwala ustalić rodzaj nadżerki i sprawdzić, czy nie występują razem z nią zmiany nowotworowe lub przed nowotworowe. Kolposkopia Kolposkopia polega na oględzinach powierzchni szyjki macicy, pochwy i sromu przy pomocy specjalnego mikroskopu, powiększającego obraz nawet do 50 razy. Badanie pozwala ocenić układ nabłonka pokrywającego szyjkę, jego barwę, przejrzystość i układ przestrzenny. Umożliwia wykrycie towarzyszących nadżerce zmian nowotworowych oraz ułatwia pobranie materiału komórkowego do badania histopatologicznego, które wykrywa komórki nowotworowe. Niektórzy lekarze uważają, że kolposkopia powinna być wykonywana rutynowo razem z cytologią. W przypadku badania cytologicznego istnieje bowiem niewielkie ryzyko, iż w trakcie analizy pobranego materiału komórkowego, nie zostaną wykryte komórki nowotworowe. Kolposkopia minimalizuje niemal do zera ryzyko błędnej diagnozy. Niestety, w Polsce do dziś stosuje się ją zwykle tylko w celu weryfikacji nieprawidłowych wyników cytologii. Posiew W trakcie posiewu, lekarz pobiera szpatułką wydzielinę z pochwy i szyjki macicy, a jej analiza wykazuje, czy ewentualny stan zapalny, pojawiający się często przy nadżerce ma charakter wirusowy, grzybiczy czy bakteryjny. Rodzaje nadżerek. Która jest groźna? Chociaż nadżerka to najczęstsze schorzenie narządów płciowych kobiet, nie wszystkie zdają sobie sprawę, że występuje kilka jej rodzajów. Czym różnią się one od siebie i czy mogą doprowadzić do poważniejszych konsekwencji zdrowotnych? Najpowszechniejszy podział nadżerek wyróżnia trzy rodzaje schorzenia: nadżerka prawdziwa, nadżerka rzekoma oraz nadżerka wrodzona. Nadżerka prawdziwa powstaje wskutek urazu mechanicznego, odleżyn lub stanów zapalnych pochwy. Dochodzi wtedy do ubytków w nabłonku płaskim. Występuje dość rzadko: tylko u 2-10 proc. kobiet z nadżerką. Nadżerka rzekoma pojawia się, gdy dochodzi do zastąpienia, pokrywającego zewnętrzną powierzchnię części pochwowej szyjki macicy nabłonka wielowarstwowego płaskiego, nabłonkiem gruczołowym. Może zniknąć samoistnie, jeśli wykształci się nowy, prawidłowy rodzaj nabłonka. Ten rodzaj nadżerki niesie jednak ze sobą ryzyko wystąpienia dysplazji, czyli stanu przednowotworowego raka szyjki macicy. Występuje przede wszystkim u kobiet, które kilka razy rodziły, u których występują częste zakażenia szyjki i pochwy oraz które miały wielu partnerów seksualnych lub wcześnie rozpoczęły współżycie płciowe. Lekarze spierają się, czy nadżerkę rzekomą należy leczyć we wszystkich przypadkach. Niektórzy są zdania, że u młodych kobiet, które nie rodziły, leczenie nie jest konieczne – należy jedynie obserwować, czy nadżerka nie wywołuje kolejnych zmian. W przypadku zdiagnozowania nadżerki rzekomej, należy jednak przeprowadzić badania, które wykluczą istnienie zmian nowotworowych. Cięższe przypadki leczy się, usuwając nadżerkę za pomocą laseroterapii, krioterapii lub elektrokoagulacji. Nadżerka wrodzona z kolei występuje najczęściej u dojrzałych płciowo, aktywnych seksualnie kobiet, które rodziły i/lub stosowały antykoncepcję hormonalną. Może również pojawić się jako skutek zaburzeń cykli miesięcznych. Ten rodzaj nadżerki charakteryzuje się permanentnym zaczerwienieniem zakończenia szyjki macicy. Kiedy nadżerka nie jest groźna? Nadżerki czasami mają charakter wrodzony i pojawiają się nawet u młodych dziewcząt, które nie rozpoczęły jeszcze współżycia płciowego. Jeśli nie jesteś jeszcze mamą, nie masz żadnych infekcji narządów rodnych, a zmiany wywołane przez nadżerkę są małe i nie istnieje niebezpieczeństwo wystąpienia powikłań, nie ma potrzeby podjęcia leczenia. Nadżerka często znika samoistnie, gdy nabłonek płaski całkowicie ją przykryje. Niekiedy w trakcie procesu gojenia powstają tzw. torbiele Nabotha, które są jedynym dowodem na wcześniejszą obecność nadżerki. W przypadku tzw. nadżerki rzekomej (erytroplakii), czyli zastąpienia nabłonka obecnego w części pochwowej szyjki macicy (tzw. nabłonka płaskiego) nabłonkiem gruczołowym kanału szyjki, większość lekarzy nie zaleca żadnego leczenia, o ile nadżerce nie towarzyszy stan zapalny. W niektórych przypadkach należy jedynie uregulować cykl hormonalny pacjentki. Nadżerka rzekoma nie jest stanem patologicznym i najczęściej dochodzi do jej samoistnego wygojenia. Czasami jednak erytroplakia wywołuje duże zmiany, które prowadzą do pojawienia się uciążliwych skutków ubocznych. Trzeba bezwzględnie podjąć leczenie nadżerki rzekomej, jeśli towarzyszy jej wydzielanie śluzu, który zmienia pH pochwy z prawidłowego (kwaśnego) na sprzyjające zakażeniom pH zasadowe. Metody leczenia nadżerki Istnieje kilka sposobów leczenia nadżerki. Wybór odpowiedniej metody zależy od stopnia zaawansowania zmian, jakie zaszły w obrębie szyjki macicy. Sprawdź, na czym polega leczenie nadżerki! Mam nadżerkę. Co powinnam zrobić? Nadżerkę wykrywa ginekolog podczas rutynowego badania pochwy za pomocą wziernika. Po stwierdzeniu jej obecności, lekarz skieruje pacjentkę na badanie cytologiczne oraz kolposkopowe, które mogą wykazać współistnienie innych, groźniejszych dla zdrowia zmian chorobowych. Jeśli okaże się, że nadżerka jest niewielka, być może leczenie nie będzie konieczne, a ginekolog zaleci tylko regularne zgłaszanie się na kontrolę, ewentualnie przepisze środki przeciwzapalne lub globulki dopochwowe. Leki stosuje się zazwyczaj, jeśli nadżerce towarzyszą upławy niosące ryzyko zmiany pH pochwy, co sprzyja powstawaniu zakażeń. Jedynie w cięższych przypadkach, gdy zmiany chorobowe są zaawansowane i mogą wywołać komplikacje, pacjentka jest kierowana na zabieg. Najważniejsze metody leczenia Elektrokoagulacja – to tzw. wypalanie nadżerki. Potoczna nazwa brzmi groźnie, ale zabieg jest zazwyczaj bezbolesny – niektóre kobiety skarżą się jedynie na lekki dyskomfort. Elektrokoagulacja polega na usunięciu zmienionych chorobowo tkanek za pomocą iskry elektrycznej. Jest bardzo skuteczna, ma jednak swoje minusy. Proces gojenia jest dość długi, a w jego trakcie mogą pojawić się obfite upławy o nieprzyjemnym zapachu. Jeśli zabieg nie zostanie wykonany prawidłowo, niesie też ze sobą ryzyko powikłań, z powodu powstałych blizn kobieta może mieć problemy z zajściem w ciążę, a w niektórych przypadkach pojawiają się komplikacje w trakcie porodu. Dlatego zabieg elektrokoagulacji nie jest zalecany dla młodych kobiet, które nie mają jeszcze dzieci. Kriokoagulacja – inaczej wymrażanie nadżerki, to wywołanie martwicy chorych tkanek za pomocą niskiej temperatury. Zabieg trwa zaledwie kilka minut, ale często trzeba go powtórzyć. Gojenie się narządu trwa od dwóch do sześciu tygodni. Metoda ta jest uważana za bezpieczniejszą, niż elektrokoagulacja, ponieważ ryzyko wystąpienia blizn jest minimalne. Usunięcie nadżerki środkami chemicznymi – dzięki ich zastosowaniu, komórki zmienione chorobowo ulegają zniszczeniu. Leczenie tą metodą nie jest niestety bardzo skuteczne, zaleca się je więc jedynie przy mniej zaawansowanych nadżerkach. Fotokoagulacja – zabieg polegający na usunięciu chorych tkanek promieniami podczerwonymi. Zabieg trwa kilka minut, a gojenie trwa zaledwie dwa tygodnie. Ta metoda leczenia przyniesie najlepsze rezultaty w przypadku niewielkich zmian chorobowych. Leczenie farmakologiczne – w domu W przypadku niewielkich zmian na szyjce macicy, noszących znamiona łagodnego stanu zapalnego, terapia rozpoczyna się od stosowania leków podawanych miejscowo. Pacjentka może aplikować je samodzielnie w domu. Bardzo ważne jest, by leki były przyjmowane regularnie – najlepiej rozpocząć ich stosowanie na początku cyklu (zaraz po miesiączce), by nadchodzący termin menstruacji nie był powodem przerwania leczenia. Leki te są bowiem przyjmowane dopochwowo. Podczas terapii pacjentka musi zwrócić większą niż zwykle uwagę na zachowanie higieny intymnej oraz powinna powstrzymać się od współżycia. Leczenie zabiegowe – u ginekologa W razie nieskuteczności leczenia farmakologicznego lub stwierdzenia dodatkowych okoliczności, mogących pogarszać przebieg choroby i powodować niepowodzenia przy próbach leczenia tabletkami dopochwowymi, nadżerka leczona jest na sposób zabiegowy. Najpopularniejszymi metodami leczenia nadżerki u ginekologa są krioterapia, czyli „wymrażanie” zmienionej tkanki lub usuwanie jej za pomocą lasera. Wybór metody terapii zależy głównie od lekarza prowadzącego oraz jego ustaleń dotyczących bezpieczeństwa zdrowia pacjentki, a także oceny ryzyka przekształcenia się nadżerki w zmianę nowotworową. Nadżerka a cytologia Aktualnie badanie cytologiczne jest bardzo popularne i przede wszystkim skuteczne. Polega na pobraniu rozmazu z miejsca, które jest objęte zmianą i pozwala na ocenienie rozwoju całego procesu chorobowego. Dodatkowo pozwala na stwierdzenie, w którym miejscu powinny zostać pobrane ewentualne wycinki, jeżeli zostały stwierdzone zmiany. Warto przy tym dodać, że specjalista z pewnością podejmie decyzję również co do innych badaniach. Już samo badanie histopatologiczne pobranych fragmentów z kanału szyjki, pozwala na określenie i rozpoznanie ewentualnego nowotworu. Do czego może doprowadzić nieleczona nadżerka? Ze względu na brak objawów w początkowych stadiach rozwoju, nadżerka jest najczęściej wykrywana podczas standardowego badania ginekologicznego, dlatego u kobiet, które nie poddają się regularnym kontrolom, mogą wystąpić poważne powikłania w związku z tym schorzeniem. Pamiętajmy, iż nadżerka nie jest nowotworem, ale jeśli nie jest leczona, może wywołać takie zmiany, zwłaszcza, jeśli oprócz niej w szyjce macicy istnieją inne stany zapalne. Dlatego tak ważna jest profilaktyka i przeprowadzanie regularnych badań. Nie wszyscy lekarze chcą leczyć nadżerkę Lekarze mają podzielone zdania co do leczenia tego schorzenia. Według niektórych małe nadżerki, występujące u młodych kobiet, wymagają jedynie obserwacji, o ile badanie cytologiczne i kolposkopowe wykluczyło zmiany nowotworowe i przednowotworowe. Bezwzględnie natomiast trzeba wyleczyć duże zmiany, które wywołują bolesne objawy oraz powodują wydzielanie śluzu, który zmienia pH pochwy z kwaśnego na zasadowe i tym samym sprzyja powstawaniu zakażeń. Nadżerka nie musi oznaczać choroby. Każda pacjentka powinna jednak być świadoma, że tylko regularne wizyty w gabinecie ginekologicznym oraz badania cytologiczne pozwolą jej zmniejszyć ryzyko zachorowania (o niemal 80%!). Badania, według specjalistów, powinno przeprowadzać się przynajmniej raz na trzy lata. Szybkie rozpoznanie choroby we wczesnej fazie pozwala także na podjęcie właściwego i przede wszystkim skutecznego leczenia. I z tego też względu tak ważne jest uświadamianie kobiet i zachęcanie do regularnych badań. Nadżerka w ciąży Bardzo często kobiety dowiadują się, że mają nadżerkę dopiero w trakcie ciąży. Wiadomość wywołuje wiele obaw, z których większość jest na szczęście nieuzasadniona. Co oznacza nadżerka u ciężarnej i jak się ją leczy? Objawy nadżerki u ciężarnych Nadżerka, która pojawia się w ciąży, to tzw. ektopia doczesnowa. Przyszłe mamy mogą nie odczuwać żadnych dolegliwości związanych z nadżerką. U niektórych może jednak wystąpić krwawienie po stosunku płciowym lub w trakcie badania ginekologicznego. Dopiero zaawansowane zmiany wywołują upławy, ból podczas stosunku, bóle w okolicach lędźwi lub plamienia, które mogą czasami zostać zinterpretowane jako poronienie. Ciężarne kobiety są bardziej narażone na pojawienie się nadżerki, gdyż szyjka macicy może ulec uszkodzeniu. Nadżerki pojawiają się również często podczas poronień oraz porodów. Mam nadżerkę. Co dalej? Przede wszystkim należy pamiętać, że najprawdopodobniej nie ma powodów do niepokoju, jeśli lekarz stwierdzi nadżerkę. Nie stwarza ona bowiem niebezpieczeństwa dla płodu. Po postawieniu diagnozy, lekarz skieruje nas na badanie cytologiczne, które określi stopień zmian, jakie zaszły oraz wykluczy obecność innych schorzeń. Oprócz cytologii zaleca się także wykonanie kolposkopii, która minimalizuje ryzyko błędnego odczytania pobranego do badań materiału komórkowego. Badanie kolposkopowe powinna przejść każda ciężarna kobieta. Leczenie nadżerki w ciąży Jeśli zmiany chorobowe są małe, nie wiąże się z nimi ryzyko powstania powikłań, a kobieta nie odczuwa znaczących dolegliwości, lekarz przepisuje zazwyczaj leki przeciwzapalne. Nawet przy zaawansowanych nadżerkach wielu ginekologów zaleca pozostanie przy leczeniu farmakologicznym, aż do porodu. Jedynie w skrajnych przypadkach konieczne jest przeprowadzenie zabiegu fotokoagulacji, czyli usunięcia zmienionych chorobowo tkanek za pomocą lasera, emitującego promienie podczerwone. Leczenie tym sposobem przynosi bardzo dobre rezultaty i jest całkowicie bezpieczne dla kobiet w ciąży – nie pozostawia blizn i jest bezbolesne. Czy mogę starać się o dziecko, jeśli mam nadżerkę? Jeśli jeszcze nie zaszłaś w ciążę, powinnaś wyleczyć nadżerkę, zanim zaczniesz starać się o dziecko. Pamiętajmy, że nadżerce czasem towarzyszą inne, groźniejsze zmiany w obrębie narządów rodnych, konieczne jest więc wykonanie wszelkich niezbędnych badań, które wykluczą choroby. Jeśli okaże się, że trzeba przeprowadzić zabieg wymrożenia lub wypalenia nadżerki, starania o dziecko należy rozpocząć dopiero po całkowitym zagojeniu się rany. Nadżerka a seks Lekarz wykrył nadżerkę. Czy można nadal bezpiecznie uprawiać seks? Jakie mogą być konsekwencje „podrażnienia” nadżerki w trakcie stosunku? Nadżerka, czyli ubytek nabłonka lub błony śluzowej w szyjce macicy, zazwyczaj nie daje żadnych specyficznych objawów. Czasami tylko pojawiają się upławy, pieczenie lub świąd okolic genitaliów, plamienia między miesiączkami i po stosunku płciowym oraz bóle w okolicy lędźwiowo-krzyżowej. Jeśli ginekolog zdiagnozuje u nas nadżerkę, często zastanawiamy się, czy w takiej sytuacji nie powinnyśmy powstrzymać się od aktywności seksualnej, by nie pogorszyć stanu szyjki macicy. Seks nie szkodzi nadżerce Jeśli po diagnozie lekarskiej wykonałyśmy badania cytologiczne, z których wynika, że oprócz nadżerki nie mamy do czynienia z żadnego rodzaju stanami zapalnymi ani niebezpiecznymi zmianami narządów rodnych, możemy bezpiecznie uprawiać seks. Ze względu na cienki nabłonek na części pochwowej szyjki macicy w trakcie stosunku może pojawiać się niewielkie plamienie, ale nie powinno stanowić ono żadnego zagrożenia. Kiedy zrezygnować ze współżycia? Nadżerka często współistnieje z innymi schorzeniami, takimi jak stany zapalne pochwy. W takiej sytuacji należy natychmiast podjąć leczenie i zrezygnować z seksu na kilka tygodni. Uwaga: nadżerka sama w sobie nie jest powodem odczuwania bólu podczas stosunku. Jeśli odczuwamy dyskomfort w trakcie seksu, jego przyczyną są najprawdopodobniej inne, towarzyszące jej schorzenia. Jeśli badanie cytologiczne wykonane po zdiagnozowaniu nadżerki wykazało stan zapalny, ginekolog przepisze nam globulki dopochwowe lub maści. W trakcie leczenia aktywność seksualna nie jest zalecana. Pamiętajmy także, by nie uprawiać seksu na ok. 48 godzin przed wykonaniem cytologii. Powyższa metoda leczenia sprawdza się jednak głównie u kobiet, które jeszcze nie rodziły. W pozostałych przypadkach przeprowadza się jeden z poniższych zabiegów: Kriokoagulacja, która polega na wymrożeniu nadżerki. Współżycie można rozpocząć po upływie mniej więcej miesiąca. Elektrokoagulacja, czyli zniszczenie zmienionych komórek za pomocą prądu. Gojenie rany trwa dwa miesiące, a w jego trakcie mogą pojawić się upławy. Najlepiej więc w tym czasie powstrzymać się od aktywności seksualnej. Fotokoagulacja to zabieg przeprowadzany przy pomocy promieni podczerwonych. Ze współżyciem należy odczekać 14 dni. Koagulacja chemiczna, przeprowadzana przy małych nadżerkach. Rzadko wywołuje komplikacje, a współżycie można rozpocząć już po kilku dniach od zabiegu. Czy wypalanie nadżerki jest niebezpieczne? Zabieg elektrokoagulacji, czyli wypalenia nadżerki, wzbudza duże kontrowersje. Kiedy można zastąpić go inną metodą leczenia, a kiedy staje się koniecznością? Na czym polega zabieg elektrokoagulacji? Elektrokoagulacja nadżerki polega na wypaleniu zmienionych chorobowo tkanek przy pomocy iskry elektrycznej. Zabieg trwa kilkadziesiąt minut i, jeśli jest przeprowadzony prawidłowo, powinien być bezbolesny. Niestety, szyjka macicy jest unerwiona, więc pacjentki często czują mrowienie. Niektóre kliniki oferują podanie środka usypiającego lub miejscowego środka znieczulającego. Działanie tego ostatniego trwa jednak jedynie kilka minut. Nieprzyjemnym skutkiem ubocznym jest również zapach spalonego mięsa, który często czuć w trakcie zabiegu. Kiedy zalecane jest przeprowadzenie zabiegu wypalania nadżerki? Elektrokoagulacja jest najpowszechniej stosowanym w Polsce zabiegiem usuwania nadżerki. Przynosi również najlepsze rezultaty. Z pewnych względów nie jest jednak zalecana wszystkim kobietom. Dlaczego? Jeśli zabieg wypalenia nadżerki nie zostanie przeprowadzony prawidłowo, na szyjce macicy mogą pozostać blizny. Istnieje także ryzyko jej deformacji, co będzie utrudniać rozwarcie szyjki podczas ewentualnego przyszłego porodu i wywoła poważne komplikacje. Kobieta po zabiegu może mieć też problemy z zajściem w ciążę lub odczuwać silne bóle w trakcie miesiączek. Dlatego elektrokoagulacja nie jest zalecana młodym pacjentkom, które jeszcze nie rodziły. Lekarze z reguły przeprowadzają elektrokoagulację u pacjentek, u których zmiany chorobowe są w zaawansowanym stadium, a nadżerka wywołuje wiele dolegliwości, mogących doprowadzić do poważnych schorzeń. Jak długo trwa gojenie się szyjki macicy po zabiegu? Niestety, to kolejny minus zabiegu elektrokoagulacji. Proces gojenia się narządu trwa kilka, a czasem nawet kilkanaście tygodni. W tym czasie kobieta nie powinna odbywać stosunków płciowych i unikać aktywności fizycznej Co zamiast zabiegu wypalania? U kobiet z małą nadżerką, próbuje się ją zwykle wyleczyć globulkami dopochwowymi oraz środkami przeciwzapalnymi, a jeśli leczenie farmakologiczne nie przyniesie efektów, ginekolog zaleca jeden z mniej inwazyjnych zabiegów, takich jak kriokoagulacja (wymrażanie) nadżerki czy koagulacja chemiczna. Niektórzy lekarze są zdania, że nawet do 90 proc. zabiegów elektrokoagulacji wykonywanych jest niepotrzebnie, a niektóre z nich mogą przyczynić się do rozwoju raka szyjki macicy! Jeśli więc twój ginekolog zaleci ci zabieg wypalenia nadżerki, dla pewności skonsultuj się z innym specjalistą. Po co robić badanie cytologiczne? Wprawdzie nadżerka szyjki macicy nie zalicza się do bardzo groźnych chorób, niemniej jednak jej nieleczona postać może przekształcić się w groźne schorzenia narządów kobiety, w tym również do poważnych zmian o podłożu nowotworowym. Nadżerka tworzy się w części pochwowej szyjki macicy. Zwykle schorzenie nie daje żadnych dotkliwych objawów, toteż dość często jest bagatelizowane przez większość kobiet. Czasami mogą pojawić się lekkie krwawienia tuż przed miesiączką, delikatne bóle w podbrzuszu lub nieprzyjemne upławy. Jednak z racji tego, że powody takich objawów mogą być bardzo zróżnicowane, o istnieniu nadżerki szyjki macicy może powiedzieć wyraźnie dopiero lekarz po wcześniejszym przeprowadzeniu badania cytologicznego. Co to jest cytologia? Pod nazwą „cytologia”, kryje się bardzo ważne badanie rozmazu części pochwowej szyjki macicy. Polega ono na pobraniu wymazu w dwóch miejscach w obrębie szyjki macicy. Jedna próbka pochodzi z tarczy a druga z kanału. Przed badaniem ginekologicznym i pobraniem próbki, kobieta nie powinna przez 3-4 dni stosować pigułek dopochwowych, irygacji, środków antykoncepcyjnych, a także powstrzymać się od współżycia seksualnego. Pobranie materiału do badania następuje w wyniku wprowadzenia do pochwy wziernika i pobraniu próbki przy użyciu specjalnego przyrządu przypominającego szczoteczkę w kształcie trójzębu. Pobraną próbka lekarza nakłada na szkiełko laboratoryjne i zabarwia odpowiednim odczynnikiem. Następnie materiał przekazany jest do badania przez wykwalifikowanego cytologa. Oprócz próbki, do badania przekazywane są cytologowi również dane dotyczące wieku pacjentki, przebytych chorób, a także terminu ostatniej miesiączki. W oparciu o dostarczony materiał do badań i dodatkowe informacje o pacjentce, laborant określa grupę cytologiczną. Interpretacja wyników badania cytologicznego W wyniku badania próbki z szyjki macicy, specjalista ocenia jej stan, opisując go w postaci pięciostopniowej skali. I grupa oznacza prawidłowy stan szyjki macicy, bez powodów do niepokoju. II grupa oznacza istnienie nielicznych nieprawidłowych komórek w warstwach głębszych nabłonka lub zmianach zapalnych, co jednak nie stanowi powodu do niepokoju. III grupa oznacza wykrycie w badaniu rozmazu tak zwanych komórek dysplastycznych, które mogą się przekształcić w zmiany nowotworowe. III grupa cytologii jest wskazaniem do przeprowadzenia następnych badań, w tym również histopatologicznych. IV grupa oznacza rozmaz, w którym istnieje podejrzenie obecności komórek nowotworowych. Wymaga on wykonania dodatkowej biopsji, której zadaniem jest określenie, czy w obrębie szyjki macicy występują już zmiany nowotworowe, a jeśli tak, to jakiego rodzaju jest to nowotwór. Wynik badania określa rodzaj leczenia. Czasami IV grupa cytologii może być już wskazaniem do częściowego usunięcia macicy. V grupa badania cytologicznego oznacza istnienie bardzo licznych komórek nowotworowych. W tym wypadku leczenie polega na całkowitym usunięciu narządow rodnych kobiety, a dodatkowo zastosowaniem pooperacyjnej chemioterapii lub radioterapii. Cel badania cytologicznego Nadrzędnym celem badania cytologicznego jest wczesne diagnozowanie i profilaktyka zmian nowotworowych w obrębie szyjki macicy. W krajach wysokorozwiniętych, w których badania cytologiczne wykonuje się jako screening (przesiewowe), zauważono znaczne zmniejszenie wskaźnika umieralności z powodu raka szyjki macicy. Prawidłowo i regularnie wykonywana cytologia może uratować kobiecie życie. Nadżerka i inne stany chorobowe narządów płciowych W obrębie żeńskich narządów płciowych mogą występować różne stany chorobowe, których podłoża są zupełnie odmienne. Najczęściej są to zmiany w obrębie nabłonków szyjki macicy, a także różnego rodzaju zapalenia i zakażenia. Wczesne rozpoznanie stanu chorobowego narządów płciowych znacznie skraca czas leczenia, a jednocześnie daje zdecydowanie większe szanse do całkowitego wyleczenia choroby. W przypadku nadżerki szyjki macicy, wczesne jej zdiagnozowanie i podjęcie terapii może nawet uratować życie. Nadżerka szyjki macicy Nadżerka szyjki macicy to popularne określenie zmiany w obrębie nabłonków wyściełających wewnętrzną i zewnętrzną błonę śluzową. Zamiennie nadżerka nazywana jest również ektopią lub arytroplakią. Chorobę tę rozpoznaje się u co czwartej kobiety. U podłoża rozwoju choroby leżą zaburzenia hormonalne, mechaniczne uszkodzenia szyjki macicy a także stany zapalne wywołane przez wirusy, chlamydie i rzęsistek. Pod postacią ciężkiej postaci nadżerki szyjki macicy może też kryć się choroba nowotworowa. Zwykle zmianom towarzyszy nadmierne wydzielanie śluzu przez nabłonek gruczołowy, który przy jednoczesnym współistnieniu stanu zapalnego może powodować nieprzyjemne upławy. Kolejnymi objawami mogą być silne bóle podbrzusza, krwawienia o nieustalonej przyczynie a także bóle okolic krzyżowo-lędźwiowych. Wczesne wykrycie nadżerki szyjki macicy daje podstawę do szybkiego wdrożenia odpowiedniego leczenia, które przy obecnym stanie wiedzy daje stuprocentowa pewność na powrót do zdrowia. Zakażenia i zapalenia Mianem zakażeniem nazywa się proces zainfekowania organizmu drobnoustrojami chorobotwórczymi. Zapaleniem natomiast nazywa się odczyn obronny organizmu na działanie szkodliwych czynników. Im szybciej zostanie rozpoznane jakiekolwiek zakażenie, tym mniejszy rozwinie się stan zapalny. W przypadku narządów płciowych kobiety, zakażenie jest dość częstym stanem chorobowym, bowiem wtargnięcie drobnoustrojów do organizmu jest w tym wypadku uwarunkowane ich anatomią, funkcjami rozrodczymi, położeniem i higieną. Na możliwość zakażenia wpływają między innymi takie okoliczności jak: położenie narządów rodnych w okolicach odbytu i cewki moczowej, co zdecydowanie zwiększa możliwość zakażenia; połączenie jamy macicy pośrednio przez jajowody, macicę, szyjkę macicy i pochwę ze środowiskiem zewnętrznym; porody, poronienia, poronienia samoistne, a nawet stosunki płciowe; niewłaściwa higiena osobista, zarówno kobiety, jak i jej partnera seksualnego. Zapalenie pochwy O zapaleniu pochwy może świadczyć specyficzna biało-szara wydzielina o kłaczkowatej konsystencji, której towarzyszy bardzo nieprzyjemny zapach. Najczęściej zapaleniu pochwy może towarzyszyć stan zapalny dróg moczowych. Do czynników wpływających na zwiększenie ryzyka zapalenia pochwy zalicza się: niewłaściwe stosowanie tamponów, brak higieny, zbyt ciasna bielizna, czynności masturbacyjne, przegrzanie lub przechłodzenie organizmu, a także stosowanie chemicznych środków czystości (proszki do prania, mydła, preparaty do irygacji). Grzybicze zapalenie sromu i pochwy Podłożem wystąpienia grzybiczego zapalenia pochwy i sromu są grzyby drożdżopodobne (Candida albicans). Do wystąpienia infekcji grzybiczej przyczynia się w dużym stopniu terapia antybiotykami, która zmniejsza ilość pałeczek kwasu mlekowego. Oprócz antybiotykoterapii, u podłoża tego zapalenia leży również cukrzyca, która zmniejsza odporność komórkową, radioterapia, doustna antykoncepcja, oraz ciąża. Objawami grzybiczego zapalenia pochwy i sromu są białe, gęste, przylegające upławy, odczuwane pieczenie sromu, ból podczas oddawania moczu, obrzęknięte i zaczerwienione ściany pochwy. Zapalenie przydatków Pod nazwą zapalenia przydatków kryje się łączne zapalenie zarówno jajników jak i jajowodów. Najczęściej stan ten diagnozuje się u kobiet dojrzałych płciowo, przed wejściem w stan menopauzy. Proces zapalny przeważnie obejmuje zarówno błonę mięśniową jak i surowiczą, co w efekcie może doprowadzić do trwałego uszkodzenia jajowodów. Literatura: Stefania Jabłońska, Sławomir Majewski: Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2006