Informacje o Wieża Eiffla nocą - 7178461310 w archiwum Allegro. Data zakończenia 2018-02-20 - cena 54,91 zł Wieża Eiffla nocą“ Decyzja o budowie wieży zapadła po pożarze Pałacu Westminsterskiego, który miał miejsce 16 października 1834 rok. Budowę ukończono Nazwa kraju pochodzi od germańskiego plemienia Franków. Francja jest 1,8 razy większa od Polski. We Francji mieszka ok. 1 000 000 Polaków. Mottem Francji jest: „Wolność, Równość, Braterstwo”. W każdym francuskim mieście znajdziesz ulicę Victora Hugo. Z tego kraju pochodzi najwięcej laureatów Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Statek wyruszając spod samej Wieży Eiffla przepływa obok najbardziej znanych zabytków Placu Inwalidów, Zgromadzenia Narodowego, Muzeum Orsay, Hotel de Ville, Katedry Notre-Dame, Luwru, Placu Concorde. Rejs kończy się w tym samym miejscu. Na statku istnieje możliwość wypożyczenia audioprzewodnika (słuchawek) w języku polskim. Prawo autorskie: komercyjne wykorzystanie zdjęcia wieży Eiffla z nocną iluminacją - Opinie - rp.pl Paryska Wieża Eiffla nocą by Arek Olek Puzzle 1000 WIEŻA EIFFLA NOCĄ 39514 Clementoni - Puzzle 1000 + - Puzzle Oficjalne otwarcie Paris Las Vegas miało miejsce 1 września 1999 roku, wraz z wystrzałem ton fajerwerków ze szczytu wieży Eiffla. Podczas uroczystej ceremonii francuska aktorka Catherine Deneuve włączyła wszystkie światła w budynku, łącznie z kryształowymi żyrandolami w głównym lobby. Replika wieży Eiffla nocą Paryż idealny na zdjęcia: gdzie zrobić wspaniałe zdjęcia z Wieżą Eiffla. Rue de l’Université: Bardzo instagramowa miejsce, z którego widać Wieże z zupełnie innej perspektywy. Avenue de Camoëns: także popularna ulica, oddalona troszkę bardziej z boku. Avenue de Camoëns zyskała sporą popularność turystów i instagramerów. Skorzystaj z usługi, która kursuje co 30 lub 60 minut, w zależności od pory roku. Możesz również skorzystać z biletu w dowolnym momencie w ciągu trzech miesięcy od zakupu. Zaoszczędź czas i wybierz się na samodzielną wycieczkę do Wieży Eiffla nocą dzięki temu biletowi wstępu. fotografia sylwetki wieży Eiffla, tour eiffel, tour eiffel, Tour Eiffel, sylwetka, fotografia, wieża Eiffla, wieża eiffla, miasto wieża, sekwencja, słynne Kolorowanki z Wieżą Eiffla – moc możliwości. Wśród kolorowanek z Wieżą Eiffla znajdzie się zarówno coś dla młodszych, jak i nieco starszych pociech. W przypadku dzieci, które dopiero rozpoczynają swoją przygodę z kolorowaniem, najlepiej sprawdzą się proste obrazki. Mowa tutaj o kolorowankach, które poza Wieżą Eiffla nie zIZBCY. iStockParyż Z Wieży Eiffla W Nocy - zdjęcia stockowe i więcej obrazów Bez ludzi - Bez ludzi, Budynek z zewnątrz, FotografikaPobierz to zdjęcie Paryż Z Wieży Eiffla W Nocy teraz. Szukaj więcej w bibliotece wolnych od tantiem zdjęć stockowych iStock, obejmującej zdjęcia Bez ludzi, które można łatwo i szybko #:gm500432697$9,99iStockIn stockParyż z wieży Eiffla w nocy – Zdjęcia stockoweParyż z wieży Eiffla w nocy - Zbiór zdjęć royalty-free (Bez ludzi)OpisView of Paris at night viewed from Eiffel TowerObrazy wysokiej jakości do wszelkich Twoich projektów$ z miesięcznym abonamentem10 obrazów miesięcznieNajwiększy rozmiar:4608 x 3072 piks. (39,01 x 26,01 cm) - 300 dpi - kolory RGBID zdjęcia:500432697Data umieszczenia: 6 lipca 2014Słowa kluczoweBez ludzi Obrazy,Budynek z zewnątrz Obrazy,Fotografika Obrazy,Francja Obrazy,Horyzontalny Obrazy,Kierunki podróży Obrazy,Krajobraz miejski Obrazy,Miasto Obrazy,Noc Obrazy,Otwarta przestrzeń - Ustawienia Obrazy,Oświetlony Obrazy,Paryż Obrazy,Rzeka Obrazy,Sekwana Obrazy,Stolice Obrazy,Transport morski Obrazy,Ulica Obrazy,Pokaż wszystkieCzęsto zadawane pytania (FAQ)Czym jest licencja typu royalty-free?Licencje typu royalty-free pozwalają na jednokrotną opłatę za bieżące wykorzystywanie zdjęć i klipów wideo chronionych prawem autorskim w projektach osobistych i komercyjnych bez konieczności ponoszenia dodatkowych opłat za każdym razem, gdy korzystasz z tych treści. Jest to korzystne dla obu stron – dlatego też wszystko w serwisie iStock jest objęte licencją typu licencje typu royalty-free są dostępne w serwisie iStock?Licencje royalty-free to najlepsza opcja dla osób, które potrzebują zbioru obrazów do użytku komercyjnego, dlatego każdy plik na iStock jest objęty wyłącznie tym typem licencji, niezależnie od tego, czy jest to zdjęcie, ilustracja czy można korzystać z obrazów i klipów wideo typu royalty-free?Użytkownicy mogą modyfikować, zmieniać rozmiary i dopasowywać do swoich potrzeb wszystkie inne aspekty zasobów dostępnych na iStock, by wykorzystać je przy swoich projektach, niezależnie od tego, czy tworzą reklamy na media społecznościowe, billboardy, prezentacje PowerPoint czy filmy fabularne. Z wyjątkiem zdjęć objętych licencją „Editorial use only” (tylko do użytku redakcji), które mogą być wykorzystywane wyłącznie w projektach redakcyjnych i nie mogą być modyfikowane, możliwości są się więcej na temat obrazów beztantiemowych lub zobacz najczęściej zadawane pytania związane ze zbiorami zdjęć. Kolejny dzień w Paryżu. Dziś zaczynamy od zwiedzania najbardziej znanej i ekskluzywnej galerii handlowej w mieście – Galerii Lafayette. Przyznam szczerze, że kiedy zobaczyłam ją z zewnątrz przeszło mi przez myśl, że może nie ma po co tam wchodzić. Zwyczajna, szaro bura fasada budynku nie zrobiła na mnie pozytywnego wrażenia. Galeria Lafayette Po wejściu do środka doznałam jednak szoku. Przepiękne zdobienia i bogaty wystrój sprawiły, że dosłownie opadła mi szczęka. Dookoła pełno ekskluzywnych sklepów. I ta wyjątkowa architektura, dzięki której poczuliśmy się tu jak w operze, a nie jak na zakupach. Galerię Lafayette warto odwiedzić nie tylko z powodu jej niebagatelnego wnętrza, ale przede wszystkim dla wspaniałego tarasu widokowego, znajdującego się na dachu. Taras dostępny jest dla wszystkich zwiedzających bezpłatnie. Każdy może wejść, odprężyć się na fotelach czy kanapach, odpocząć i nacieszyć oczy takim pięknym widokiem. Zrelaksowani i podekscytowani ruszamy w kierunku punktu kulminacyjnego naszego wyjazdu. Za chwilę po raz pierwszy staniemy oko w oko z symbolem francuskiej stolicy – Wieżą Eiffla. Idąc paryskimi ulicami, co chwila muszę sięgać po aparat. W końcu docieramy w okolice Wieży, a tam przeżywamy kolejny szok. Wszystko dookoła wygląda tak, jakbyśmy znaleźli się na jakimś bazarze. Pełno budek z jedzeniem, z pamiątkami, z obrazami.. Na pewno ostatnim co przychodzi na myśl, będąc tutaj, jest romantyzm tego miejsca… Robimy więc kilka zdjęć na szybko i idziemy w spokojniejsze miejsce – posiedzieć i odpocząć na polach marsowych. Po krótkim piknikowaniu idziemy dalej na spacer dookoła wieży. Z drugiej strony – z placu Trocadero, prezentowała się ona o niebo lepiej, niestety większość zdjęć i tu wyszła prześwietlona… Decydujemy się wjechać na górę. Ceny biletu: 17 EUR – osoby dorosłe 14,5 EUR – młodzież do lat 24 8 EUR – dzieci 4 – 11 lat Kolejki są dość spore, warto więc kupić bilet on-line – tutaj. A czy w ogóle warto wjeżdżać oceńcie sami. Jeżeli mam być szczera, to ten widok mnie nie zachwycił. Drugi raz na pewno bym nie wjechała. Zdecydowanie bardziej podoba mi się panorama miasta z widokiem na Wieżę Eiffla niż z niej. Dookoła Wieży Eiffla W okolicach Wieży spędzamy resztę dnia. Spacerujemy wzdłuż Sekwany do Mostu Aleksandra III. Most ten warto zobaczyć bo jest on naprawdę wyjątkowy, jak z bajki. Niesamowite wykończenia, żadne zdjęcia nie oddają w pełni jego uroku. Idąc dalej, doszliśmy do Museum d’Orsay, obok którego podziwialiśmy piękny zachód słońca. A po zapadnięciu zmroku raz jeszcze wróciliśmy pod wieżę. Oświetlona prezentuje się o wiele lepiej. Obowiązkowo trzeba obejrzeć niewiarygodny, świetlny spektakl. Coś cudownego! Migające światełka dodają jej czaru, jakiego za dnia nie widać. Dopiero teraz kiedy tak na nią patrzę, i kiedy widzę tak wiele zakochanych par oglądających to widowisko, zaczynam odczuwać romantyczny nastrój Paryża. Jeśli spodobał Ci się ten wpis i chcesz być na bieżąco, polub My Travel Blog na Facebooku. Wybierając się na długo wyczekiwany urlop warto pamiętać o kilku zasadach związanych z fotografowaniem architektury (także tej zabytkowej) i eksponatów muzealnych. Nie wszyscy bowiem wiedzą, że udostępnianie zdjęć znanych atrakcji turystycznych, jak paryska wieża Eiffla czy brukselskie Atomium, obwarowane jest szeregiem regulacji prawnoautorskich. Większość otaczających nas przedmiotów czy zjawisk można spokojnie zakwalifikować jako utwory w rozumieniu prawa autorskiego. Reklama na bilbordzie, muzyka z radia czy w końcu budynki, rzeźby i inne obiekty, na stałe umiejscowione w przestrzeni publicznej podlegają regulacjom, określającym zasady ich eksploatacji. Najważniejszym przepisem w tym kontekście będzie uregulowane w art. 33 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych tzw. prawo panoramy (znane również jako „wolność panoramy), które pozwala na wykorzystywanie (nawet komercyjne) „utworów wystawionych na stałe na ogólnie dostępnych drogach, ulicach, placach lub w ogrodach, jednakże nie do tego samego użytku” (utworem w tym kontekście są oczywiście budynki stanowiące bezsprzecznie wynik pracy twórczej ich projektantów, architektów i budowniczych.). Ratio legis przywołanego przepisu polega przede wszystkim na umożliwieniu swobodnego fotografowania lub filmowania przestrzeni publicznej bez konieczności uzyskiwania jakichkolwiek zgód. Pamiętając, że rozpowszechnianie utworu (przedmiotu prawa autorskiego) zależne jest od zgody twórcy, wolność panoramy stanowi ciekawy wyjątek od ogólnej (i naczelnej) zasady prawa autorskiego. Należy jednak wspomnieć, iż rzeczona wolność jest w zasadzie nieco ograniczona, gdyż dotyczy jedynie obiektów stale wkomponowanych w krajobraz danego miasta. Spod regulacji wyłączone są wszelkie czasowe ekspozycje artystyczne czy wystawy sklepowe. Bardzo ważnym elementem tego przepisu jest również końcowy zapis sugerujący dopuszczalność wykorzystywania elementów panoramy, tylko w wypadku, gdy nie będzie to miało na celu „tego samego użytku”. Te dość zawiłe stwierdzenie, można sprowadzić jednak do zakazu bezprawnego kopiowania cudzej pracy. Np. jeżeli zdjęcie rzeźby czy muralu posłuży do wykonania identycznego dzieła – kopii uwiecznionej przez nas pracy. Od powyższej zasady oczywiście istnieją pewne wyjątki. Wypada również wspomnieć, że nie tak dawno temu, bo w połowie 2015 r. Parlament Europejski debatował nad ograniczeniem wolności panoramy. Zaproponowana przez francuskiego deputowanego Jean-Marie Cavadę poprawka zakładała, że komercyjne wykorzystanie fotografii czy materiałów audiowizualnych przedstawiających obiekty publiczne, będzie każdorazowo wymagało uzyskania zgody twórcy dzieła albo odpowiedniego urzędu. Europosłowie na szczęście odrzucili ten pomysł, gdyż słusznie wskazała Julia Reda z Partii Piratów – planowana reforma mogłaby uniemożliwić lub znacznie utrudnić pracę wielu twórcom oraz ograniczyć dostęp do kultury wiedzy. Nie znaczy to jednak, że wszystkie państwa Unii Europejskiej stają po stronie swobodnego dostępu do utworów architektonicznych. Wystarczy wspomnieć chociażby Belgię, która ograniczyła swobodę rozpowszechniania materiałów zawierających jedną z najpopularniejszych atrakcji turystycznych – brukselskie Atomium. Ta imponująca rzeźba przedstawiająca powiększony 165 miliardów razy model kryształu żelaza, podlega ochronie i udostępnianie przedstawiających ją zdjęć np. na portalach społecznościowych będzie stanowiło naruszenie. Z podobną, choć nieco bardziej skomplikowaną sytuacją, będziemy mieć do czynienia z Wieżą Eiffla. Najpopularniejszą atrakcję turystyczną Paryża można swobodnie fotografować za dnia, jednak, aby legalnie opublikować zdjęcia wykonane w nocy, musimy już uzyskać pozwolenie. Zastanawiacie się – dlaczego? Otóż prawem autorskim chronione jest oświetlenie obiektu. Iluminacja świetlna wieży Eiffla została stworzona przez Pierre’a Bideau na początku 1985 r. Francuskie sądy uznały, że takie oświetlenie jest na tyle oryginalne i nowatorskie, iż stanowi samodzielny utwór chroniony przez francuskie prawo (Sąd Apelacyjny w Paryżu, r., Francuski Sąd Najwyższy, r.,). Prawa te są zarządzane w imieniu i na rzecz paryskiego merostwa przez Stowarzyszenie ds. Eksploatacji wieży Eiffla (Société d’Exploitation de la Tour Eiffel) i to właśnie do tego organu należy się zgłosić po upoważnienie do rozpowszechniania wizerunku wieży Eiffla z nocną iluminacją świetlną. Zwyczajowo przyjmuje się, że art 33 Pr. Aut. dotyczy wyłącznie obiektów znajdujących się w otwartej przestrzeni publicznej. Taka konstrukcja przepisu sprawia, że nie obejmuje on wnętrz budynków, takich jak np. hale dworcowe czy sale restauracyjne. W sytuacji, w której chcielibyśmy udostępnić materiały przedstawiające taką przestrzeń będziemy musieli uzyskać zgodę nie tylko właściciela praw autorskich, ale również właściciela bądź zarządcy samego obiektu. Warto zatem przed wizytą w danym muzeum czy bibliotece zapoznać się zasadami obowiązującymi w zakresie rozpowszechniania zdjęć wnętrz budynku. Tak samo, jak warto czytać muzealne regulaminy – w nich bowiem znajdziemy informacje dotyczące fotografowania eksponatów. Co prawda, można zaryzykować stwierdzenie, że w większości przypadków prawa autorskie już wygasły (70 lat od śmierci autora bądź ostatniego ze współautorów dzieła), nie znaczy to jednak, że instytucje nie mogą wprowadzać własnych wytycznych. Najczęściej spotykanym obostrzeniem jest zakaz używania lamp błyskowych, które mają powodować reakcje fotochemiczne ingerujące w strukturę konkretnego eksponatu czy obrazu. I tak jak nie spotkałem się z sytuacją, żeby ktoś kwestionował tę zasadę, to już pobieranie opłat za możliwość wykonywania zdjęć w muzeach wydaje się być nieco nie na miejscu. Podobnego zdania był Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, który na początku 2010 r. rozpatrując właśnie taką sprawę uznał, że zapisy w regulaminie, które ograniczają fotografowanie i filmowanie eksponatów (aby móc to swobodnie czynić, należało uzyskać zgodę dyrektora oraz uiścić odpowiednią opłatę) są niezgodne z prawem konsumenckim i postanowił wpisać je do, prowadzonego przez Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Rejestru Klauzul Niedozwolonych (poz. 1945). Co ciekawe, konsekwencją tego wyroku (oczywiście oprócz zakazania tego typu zasad) jest uznanie muzeów za przedsiębiorców, a zwiedzających za konsumentów – taka konstrukcja umożliwiła objęcie zwiedzających szerszą ochroną prawną w przypadku stosowania nieuczciwych praktyk ze strony dyrektorów czy zarządców konkretnych instytucji. fot. Autor: Paweł Kowalewicz, prawnik w Fundacji Legalna Kultura